วันวิสาขบูชา : วันสำคัญที่สุดทางพระพุทธศาสนา
วันวิสาขบูชา (Vesak Day) มีที่มาจากคำว่า “วิสาขปุณณมีบูชา” หมายถึงการบูชาในวันเพ็ญเดือนวิสาขะ ตรงกับวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 6 ตามปฏิทินจันทรคติไทย ซึ่งโดยทั่วไปจะอยู่ในช่วงเดือนพฤษภาคมหรือมิถุนายน วันวิสาขบูชาได้รับการยกย่องให้เป็นวันสำคัญที่สุดในพระพุทธศาสนา เนื่องจากเป็นวันที่เกิดเหตุการณ์สำคัญยิ่งในพระชนมชีพของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าถึง 3 เหตุการณ์ ได้แก่ วันประสูติ วันตรัสรู้ และวันปรินิพพาน ซึ่งล้วนตรงกับวันเพ็ญเดือน 6
เหตุการณ์สำคัญในวันวิสาขบูชา
1. วันประสูติของพระพุทธเจ้า
ก่อนพุทธศักราช 80 ปี พระนางสิริมหามายาทรงประสูติพระโอรสใต้ต้นสาละ ณ สวนลุมพินีวัน พระราชกุมารได้รับพระนามว่า “สิทธัตถะ” ซึ่งมีความหมายว่า “ผู้สมปรารถนา” ต่อมาทรงละทิ้งชีวิตแห่งความสุขในราชวังเพื่อออกบรรพชา แสวงหาหนทางดับทุกข์และความจริงของชีวิต
2. วันตรัสรู้ของพระพุทธเจ้า
เมื่อเจ้าชายสิทธัตถะมีพระชนมายุ 35 พรรษา พระองค์ทรงตรัสรู้ใต้ต้นพระศรีมหาโพธิ์ ณ พุทธคยา ประเทศอินเดีย ในวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 6 ก่อนพุทธศักราช 45 ปี การตรัสรู้ครั้งนี้ทำให้พระองค์ค้นพบ อริยสัจ 4 ซึ่งเป็นหลักธรรมสำคัญในการดับทุกข์ ได้แก่
ทุกข์ คือ ความไม่สบายกาย ไม่สบายใจ และความทุกข์ทั้งปวงที่เกิดขึ้นในชีวิต
สมุทัย คือ เหตุแห่งทุกข์ โดยเฉพาะความอยากและความยึดมั่นถือมั่น
นิโรธ คือ ความดับทุกข์หรือภาวะแห่งความหลุดพ้น
มรรค คือ แนวทางปฏิบัติเพื่อดับทุกข์ หรือ มรรคมีองค์ 8
3. วันปรินิพพานของพระพุทธเจ้า
หลังจากทรงเผยแผ่พระธรรมคำสอนแก่พุทธบริษัทเป็นเวลานาน 45 ปี พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้เสด็จดับขันธปรินิพพาน ณ ป่าสาละ เมืองกุสินารา เมื่อมีพระชนมายุ 80 พรรษา เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นในวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 6 เช่นเดียวกัน ถือเป็นการสิ้นสุดพระชนมชีพของพระองค์ แต่พระธรรมคำสอนยังคงสืบทอดและเป็นแนวทางในการดำเนินชีวิตของพุทธศาสนิกชนทั่วโลก
ด้วยความสำคัญของเหตุการณ์ทั้งสามประการที่เกิดขึ้นในวันเดียวกัน วันวิสาขบูชาจึงได้รับการยกย่องให้เป็นวันสำคัญที่สุดในพระพุทธศาสนา และเป็นวันที่พุทธศาสนิกชนร่วมกันทำบุญ รักษาศีล ฟังพระธรรมเทศนา เจริญภาวนา และเวียนเทียน เพื่อระลึกถึงพระคุณของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าและน้อมนำหลักธรรมมาประยุกต์ใช้ในการดำเนินชีวิต